วันนี้ไปผ่าหัวใจมา
มีความสุขจัง รู้สึกมันสนุกอย่าง
บอกไม่ถูก อร๊าง...
คุณเพื่อนก็มีความสุข ถึงขนาดชู 2 นิ้ว
สภาพก่อนโดนทำร้ายจิตใจ...
แหกออกมาดูซิ นี่คือหัวใจห้องบนขวา
ลองเอานิ้วจิ้มทะลวง จะไปโผล่ที่ห้องล่างขวา งุงิ
เริ่มขาดวิ่น - -"
ห้องบนขวาอีกแล้ว ไม่รู้ติดใจอะไรนักหนา
อ้า มาแหกห้องล่างขวาดูมั่ง
รอยกรีดที่เห็นอยุ่ด้านขวาคือหัวใจห้องล่างซ้าย
หัวใจห้องล่างซ้ายที่ผนังหนามวากกก...
อืม... ตะแคงดูกันเอานะ 555+
นี่คือห้องบน+ล่างซ้าย
+-+-+
สนุกดีนะ แต่ถ้ากลิ่นเน่าน้อยกว่านี้อีกจะดีมาก ผ่าไปแอบเหม็นไป
ขอบคุณคุณพี่ชายมากๆ ที่มาช่วยวาดรูปให้ [ก็ตูขี้เกียจ + แอบทำเนียน ตูผ่าแล้วนะเว้ย เอ็งวาดสิ เลวเอียย...]
แต่ว่าแอบคันๆ ตรงนิ้วก้อย
มาดูอีกที อ้าวมีรอยบาด
ถ้าเป้นหมอจริงๆ ก็คงจะเป็นเรื่องใหญ่
คิดดูสิถ้าคนไข้เป็นโรคที่ติดต่อทางกระแสเลือดก็นะ...
+-+-+
ระหว่างผ่าไปก็เล่นมุขกันมากมาย
อาทิ..
แก... ทำร้ายจิตใจมู๋ !!!
ฉันเหมือนคนที่โดนเทอแทงข้างหลังแล้วมันมะลุถึงหัวใจ...[เอามีดโกนทิ่มหัวใจหมูไปด้วย]
เจ็บเหมือนเอามีดกรีดใจ โอ๊ว...
แล้วก็อีกเยอะ แต่จำไม่ได้แล้ว ฮ่าๆๆ
+-+-+
ต่อไปเป็น special บ่น เอ๊ะ ไม่สิ... ไม่รู้จะเรียกว่าอะไรเหมือนกัน
วันนี้... คิคิคิ 555+
ไอ้บ้า - -"
ไม่สิ ความจริงก็คิดมาตั้งนานแล้วแหละแต่ไม่แน่ใจ
วันนี้แน่ใจแล้ว ก็เลยจะมาเขียนเป็นการเป็นงาน[?]
ในที่สุด เราก็เริ่มแน่ใจ ว่าเรามีคนที่รัก (ยิ้ม)
ใบ้ให้ว่าเป็นคนที่เคยดูกเราเรียกด้วยคำ 4 พยางค์ ที่ขึ้นต้นด้วย พ และจบด้วย ก
และ พ ไม่ได้ย่อมาจากคำว่า พี่
ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่พอรู้ตัวอีกที ก็คิดถึงได้ทุกวันๆ
ไม่ใช่แฟนหรอกนะ เราไม่หวังขนาดนั้น และในโลกของความจริง สังคมคงจะไม่ยอมรับและมันก็เป็นไปไม่ได้
แต่ความอบอุ่นที่เค้ามีให้ มันมากมายเกินกว่าที่จะเรียกว่าคิดไปเอง
หรือเค้าอาจจะทำแบบนั้นกับทุกคน เราก็ไม่แน่ใจ
แต่ที่แน่ใจ
เราชอบที่เค้าเป็นคนแบบนี้
อบอุ่น อ่อนโยนและแสนดี เสมอมา ไม่เคยเปลี่ยน ทั้งๆ ที่หลายปีแล้วที่เรารู้จักกัน
เค้าก้ยังคงเป็นพี่สาว[?] ที่น่ารักเสมอมา
และ ทำให้เรารู้ว่า หน้าตานั้นไม่ได้สำคัญ
ไม่ได้ว่าหน้าตาน่าเกลียดหรอกนะ - -" เพียงแต่ไม่ได้เลิศเลอเฟอร์เฟคก็เท่านั้นเอง
ตอนนี้...
พวกเราไม่ได้อยู่ใกล้กันเหมือนเมื่อก่อนแล้ว
การพบกันของเราแต่ละครั้งช่างดูลำบากและมีอุปสรรคมากมาย
แต่มันก็ทำให้เราได้รู้ว่า
"เค้า" มีค่ากับเรามากมายขนาดไหน
เวลาที่ได้เจอกันแต่ละครั้งมีความสุขมากกว่าเดิม
และเป็นความปลื้มปิติของเราเวลาได้เจอ ไม่ว่าจะเมื่อไหร่ก็ตาม...
ตอนนี้เรากล้าพูดว่าเรารักคนๆ นี้
พอคิดถึงจุดเริ่มต้น แล้วก็ไม่รู้ว่าทำไมถึงมาเป็นวันนี้ได้เหมือนกันนะ
คงต้องขอบคุณคิวปิด n...o [แอบไม่บอก] ที่ทำให้เราได้เจอกัน
และขอบคุณพลังแห่ง y ที่ทำให้เราเข้ากันได้
สิ่งที่ผมอยากจะบอกตอนนี้คือ
ในโลกนี้ ภพนี้
ไม่มีสิ่งใดที่เป็นนิรันดร์ แม้แต่ความรัก ที่ว่านิรันดร์ สักวันก็จะจางหายไป เมื่อเราหมดลมหายใจ
ถึงชาติหน้ามีจริง เราก็จำอะไรไม่ได้ แล้วก็พร่ำพูดว่ารักนิรันดร์ อีกเช่นเคย
สิ่งเดียวที่ผมเชื่อว่าเป็นนิรันดร์ คือ "ความจริง"
"ความจริง" ย่อมเป็นนิรันดร์ เสมอ...
ไม่ว่าเราจะทำอะไร สิ่งที่จะคงอยู่ได้ตลอดไปนั้นมีเพียง ความจริง
จะดีหรือชั่ว หรือรักมาย มันก็เป็นความจริง...
และความจริงแล้ว คนเราอาจจะไม่ได้กลัวความตาย
สิ่งที่น่ากลัวที่สุดสำหรับคนเราแล้ว
มันคือ
การถูกลืม...
แต่ช่างมัน 555+ [แล้วเอ็งจะพูดเพื่อ??]
ตอนนี้ผมไม่ได้มีความจำเป็นซักกะอย่างที่จะบอกเพื่อโกหก ใครๆ เพราะงั้นก็เชื่อเถอะว่าพูดจริง
เพราะไอ้เรื่องพวกนี้ โกหกไปแล้วจะได้อะไรขึ้นมางั้นเหรอ?? ไม่อ่ะ...
สุดท้ายสิ่งที่ผมอยากจะบอกคือ ผมรักทุกคนเล้ย... 555+
พ-ก ย่อมาจาก
พูดให้ตระหนก ฟังดูพิลึกดีเนอะ...
555+
+-+-+
ฉันรักแก... จิน รักมากด้วย นังพะ...ดก เอ๊ยย...ให้ตายสิ !!!
edit @ 15 Jun 2008 14:37:43 by ayachan
edit @ 15 Jun 2008 14:39:44 by ayachan
(กร๊ากกกกกก)
ไหนจะมีไอ้ปอดบ้านั่นอีก ต้องเป่าลมไปอีก โอย เหม็น
ว่ายน้ำเล่นอยู่ด้วย
...บายค่ะ